শেষ আশ্বাস

..."হেৰা, শুনিছানে এইটো লোৱাচোন ।যেনেতেনে মাহৰ বাজেট মিলাই এই পোন্ধৰ হাজাৰ টকাটো তোমাৰ বাবে আনিছো । ককায়েৰাৰ বিয়াখন পালেহিয়েই নহয়। নগাঁওলৈ গৈ এযোৰ ধুনীয়া পাটৰ কাপোৰ লৈ লবা দেই ।"

এনেতে কলিংবেলটো বাজি উঠিল । দুৱাৰখন খুলি সিহঁতৰ ঘৰতে কাম-বন কৰা জোনাকী সোমাই আহিল । মুখত অনবৰতে লাগি থকা সেই ধুনীয়া হাঁহিটো আজি দেখোন নাই । বৰ উদাস যেন লাগিছে তাইক দেখি ।

তাইক বহিবলৈ দি সুধিলো- "জোনাকী ৰিপোৰ্ট বোৰ চাই ডাক্তৰে কি ক'লে অ ..!!"

তাই ক'লে -"কি ক'ব আৰু বৌ ... এইবোৰ লগতে যোৱা বেমাৰ অ ..!! " তেওঁ  অপাৰেশ্যনটো যিমান পাৰি সোনকালে কৰিবলৈ দিছে । মায়ে কিবা কৰি অলপমান টকা গোটালে আৰু পোন্ধৰ হাজাৰ মান টকা কমি আছে বৌ ..!!

আপোনালোকেতো জানেই আমাৰ নিচিনা মানুহক কোনে টকা ধাৰলৈ দিব ?.. গতিকে বৰ আশাৰে আহিছোঁ আপোনালোকৰ ওচৰলৈ । এইখন ঠাইত আমাৰ প্ৰথম আৰু শেষ আপোন মানুহ বুলি ক'লে আপোনালোক দুজনৰ মুখ খনেই মনলৈ আহে দেখোন বৌ ..!!!

তাইৰ কথা খিনি শুনাৰ পিছত লাহেকৈ কাষলৈ গৈ কলো- -" কিনো চিন্তা কৰি আছ তই ?.. তোৰ একো হ'ব নোৱাৰে অ ...!!"

অলপ আগতে গিৰিয়েকে তাইৰ হাতত গুজি দিয়া টকা কেইটা জোনাকীৰ হাতত তুলি দি ক'লে ,"ল এইকেইটা এতিয়া আৰু লাগিলে কʼবি দেই ..!!"

‌তাই ওলাই যোৱাৰ পাছত মিনাক্ষীয়ে গিৰিয়েকৰ পিনে চাই ক'লে-" হ'ব দিয়া ভণ্টীৰ বিয়াত লোৱা কাপোৰযোৰ আছে নহয় । সেইযোৰেই কাম চলাই দিম দিয়া। অন্ততঃ তাই ভাল হৈ আহক । তুমি চাকৰিলৈ গুছি যোৱাৰ পাছত পাহাৰীয়া এই আওহতীয়া ঠাই খিনিত তাইয়েতো মোৰ একমাত্ৰ ‌বিশ্বাসযোগ্য সাৰথি জানা ..".

বৰ্ষা বৰা

পশ্চিম কাৰ্বি আংলং ।

দূৰভাষ নং ৭০৮৬৫ ৮৬৩ ৮৬