" মৰমৰ দীঘে দি চেনেহৰ বাণীৰে হেঁপাহৰ আচুৰে বোৱা ; সপোনৰ ফুলেৰে ফুলাম মোৰ বিহুৱান মনে দি এবেলি লোৱা ।" বসন্তৰ পৰশ লাগি প্ৰকৃতি উন্মনা হওঁতেই বহাগ আহি নঙলামুখ পালেহি। বহাগৰ বিহু আহিল বুলিলেই অসমীয়াৰ গা সাতখন - আঠখন হয়। কাৰণ বিহু অসমীয়াৰ প্ৰাণৰ, হেঁপাহৰ উৎসৱ। অসমীয়া জাতিসত্তাৰ আটাইতকৈ জীৱন্ত সাংস্কৃতিক উৎসৱ হৈছে বিহু। বিহু কেৱল উৎসৱ নহয়; ই অসমৰ কৃষিজীৱী সমাজৰ জীৱনধাৰা, প্ৰকৃতিৰ সৈতে মানুহৰ সম্পৰ্ক আৰু সামাজিক সম্প্ৰীতি

"বিহুৰে বিৰিণা পাতে সমনীয়া বিহুৰে বিৰিণা পাত, বিহু থাকে মানে বিহুকে বিনাবা বিহু গ'লে বিনাবা কাক।" বিহু হৈছে আটাইতকৈ জীৱন্ত আৰু হৃদয়স্পৰ্শী লোকসংস্কৃতিৰ এক উৎসৱ। এই বিহুৰ সৈতে ওত:প্ৰোতভাৱে জড়িত বিহুগীত বা বিহুনাম হৈছে অসমৰ মাটি, মানুহ আৰু প্ৰেমৰ সুৰ এক অনন্য ৰূপত প্ৰকাশ হোৱা লোক সংগীত আৰু অসমৰ চহকী গীতি সাহিত্যৰ চানেকী।বিহু গীতৰ সৌন্ধৰ্য্য কেৱল সুৰেৰে বন্ধা গীত নহয়, তাৰ অন্তৰ্নিহিত অনুভূতি, ভাষা আৰু সাংস্কৃতিক গা

'অতিকৈ চেনেহৰ মুগাৰে মহুৰা তাতোকৈ চেনেহৰ মাকো তাতোকৈ চেনেহৰ বহাগৰ বিহুটি নাপাতি কেনেকৈ থাকোঁ।'' আকাশীয়ে বিহু গীতটো গুন গুনাই থকা শুনি ভনীয়েক মইনাই পিছফালৰ পৰা আহি মাত দিলেহি- "আকাশীবা ,গাত বিহু লাগিলেই নেকি?" আকাশীয়ে মইনাক সুধিলে - ''আজিৰ চ'তৰ কেই তাৰিখ হ'ল, তই জান নে ? কুলি চৰাই কোউ কোউ মাতত মোৰ মনটো কিবা বিহু বিহু লাগিছে।" মইনাই অলপ সময় আকাশীলৈ চাই ক'লে- ''হয় দে আকাশী বা । তই যে ইমান ধুনীয়া বিহু গীত গাই বিহু নাচিছিলি !মা আৰু দেউতাই সদায় কৈ থাকে। চ