শ্ৰমৰ মৰ্য্যদা আৰু অধিকাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি

 

     অৱসৰৰ পিছত লণ্ডনত থকা ভাগিনটোৰ  অনুৰোধত লণ্ডনলৈ গৈছিলো। তাৰ লগত লণ্ডনৰ উল্লেখযোগ্য  ঠাই সমুহৰ সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰাৰ লগে লগে ভিন্ন হোটেলত খাদ্যৰ জুতিও লৈছিলো। প্ৰায়বোৰ হোটেলত ধুনীয়া যুৱক-যুৱতীক গ্ৰাহকক খাদ্য পৰিবেশন কৰা দেখি সিঁহতৰ বিষয়ে জানিবলৈ মন গৈছিল। মোৰ মনৰ ভাৱটো বুজিব পাৰি ভাগিনটোৱে ক'লে- "মাহী,এই ল'ৰা-ছোৱালীবোৰ কলেজ বা বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা ছাত্ৰ -ছাত্ৰী। নিজৰ পঢ়াৰ খৰছ উলিয়াবৰ বাবে ঘন্টাৰ ভিত্তিত কাম কৰে। প্ৰতি ঘন্টাত এওঁলোকে  প্ৰায় হাজাৰ টকা উপাৰ্জন কৰে।ইঞ্জিনিয়াৰিঙ বা মেনেজমেন্ট কোৰ্চ কৰি থকা ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে নিজৰ সুবিধানুযায়ী ভিন্ন দোকানত বা মলত কাম কৰে। বহুতে নিজৰ খৰচৰ  উপৰিও ঘৰলৈকো টকা পঠিয়াই।  " তাৰ কথা খিনি শুনি মনটো ভাল লাগিল। নতুন প্ৰজন্মই শ্ৰমৰ মৰ্যদা বুজি পালে সমাজৰ বহু সমস্যা সহজতে সমাধান হয় ।  এওঁলোকৰ কৰ্মৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ দেখি মহাত্মা গান্ধীৰ "Bread Labour" (অন্নৰ বাবে শ্ৰম) ধাৰণাটোৰ কথা মনত পৰিল।.....