মোৰপৰা মোৰ সত্তালৈ

মই মোৰ পৰা মোৰ সত্তালৈ

খোজ দিছোঁ

দীৰ্ঘায়িত পথেৰে

বিৰামহীনভাবে

মই বিচাৰি ফুৰোঁ নিজকে ।

কেতিয়াবা প্ৰখৰ ৰ’দত

কেতিয়াবা হিম চেঁচা বৰষুণৰ সিক্ততাত

চিনাকি অচিনাকি বাটৰ নিৰৱতাত ।

মোৰ ছাঁটো

কেতিয়াবা আগবাঢ়ে

কেতিয়াবা পিছপৰে

তথাপি মই নৰওঁ থমকি,

কাৰণ সময়ৰ চকাত

জীৱন এক যাত্ৰা , নিৰৱধি ।

মই যিমানেই ওচৰ চাপোঁ

সিমানেই প্ৰতিদিনে অলপ অলপকৈ

হেৰুৱাই পেলাওঁ মই, মোৰ ‘মইটো’।

মোৰ প্ৰতিটো পতনৰ পিছত

নতুন সূৰুজৰ পোহৰত

আশাৰ বতাহৰ কোঁহে কোঁহে

মই বিচাৰি ফুৰোঁ মোৰ সত্তাক।

এনেদৰেই মই গৈ থাকিম

নদীৰ দৰে

বতাহৰ দৰে

সময়ৰ সোঁতে সোঁতে ,

বিৰামহীন অবিৰত

মই মোৰ পৰা মোৰ সত্তালৈ।

শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী

কামপুৰ  নগাঁও।

দূৰভাষ নং ৯৯৫৪৮ ০৫৩৯০