মিঠা বিৰহ

নিয়ৰসিক্ত এটি জোনাক নিশা

মানসপটৰ নিজান কেঁকুৰিত

তোমাক লগ পাইছিলোঁ।

পুলকেৰে ভৰি উঠিছিল

মোৰ যৌৱনভৰা ৰঙীন মনটো।

অষ্টঋতু লাগিছিল

তোমাৰ মন জিনিবলৈ।

ফুলে-পাতে জাতিষ্কাৰ

ভৰ যৌৱনা বসন্তই

মোলৈ যাচিছিল

আন্তৰিক শুভকামনা।

পিছৰটো আঘোণী সন্ধিয়া

এজাক আবতৰীয়া ধুমুহাই

মোৰ ন-পঁজাটোৰ মূধচ উৰুৱাই

মোক জনাইছিল

তুমি আৰু মোৰ নোহোৱাৰ কথাটো।

আজি এয়া জোনাক বিধৌত নিশা

কৃষ্ণ-ৰাধাৰ মিলনস্থলীত

কোলাত দেৱশিশু সুশোভিত তুমি

আৰু মই বিৰহৰ বিষাদ নেওচি

বিস্ময় বিমুগ্ধ নেত্রে

প্ৰত্যক্ষ কৰিছোঁ

কৃষ্ণৰ শিশুলীলা

আৰু গৰ্বিত যশোদাৰ মাতৃস্নেহ।

মনোজ কুমাৰ শৰ্মা (অভিযন্তা)

৯৪৩৫১৬০৫৩২