জোনাক

আবেগৰ ঢৌত

শীতৰ সুগন্ধি

জোনাক ঘঁহা পানীত

এৰি থৈ আহিলোঁ

পুৰণি বাস্তৱ

আশাৰ আঁচল

সন্ধিয়াৰ সুৱাসে

ৰাতিটো শেষ নোহোৱালৈকে

কবিতাৰ সৈতে কথা পাতে

হৃদয় জুৰাই

পুৱাৰ পোহৰত নাঙঠ সপোনবোৰে

কলিজাৰ সৈতে মিতিৰালি কৰে

দুপৰ বেলাৰ অজান পৰত

নদীৰ সোঁতত ভাঁহি আহে

আবেগৰ তিৰবিৰণি

অ' জোনাক

তোৰ প্ৰেমত পৰোঁ ৷

আশা বৰা মন ।

নগাঁও, অসম ।

দূৰভাষ নং ৯৬৭৮৯৪১৭১৮