top of page

উশাহ

হেল্ল’, কোন তুমি?

মই?

মই--মই ।

নাম? উপাধি?

কোনো নহয়।

কীট-পতংগ যিদৰে

নিজৰ পথত, নিজৰ গতিত,

মই সময়

ধূলিৰ খোজত ।


পৃথিৱীখন নৰয়

সুখতো

দুখতো

কাৰো বাবে

কোনোৱেই নৰয়

একোৱেই নৰয় ।

মোৰ নাম, মোৰ ঘৰ,

সম্পৰ্ক, পৰিচয়

‘মোৰ’

ইও এক বিৰাট ভ্ৰম ।


হেৰুৱাবলৈ আছে কি?

এমুঠি হাঁহি,

এটুপি চকুপানী,

অকণমান প্ৰেম,

সংগ আৰু

নিঃসঙ্গতাৰ

কিছু ক্ষণ...


মই

মই কোন ?

শব্দহীন এটি উশাহ—

নিজক বিচাৰি ফুৰা।



লিম্পী শইকীয়া

নগাঁও, অসম ।

দূৰভাষ নং ৯৯৫৪৫২৬২৫০

Recent Posts

See All
ভিৰৰ মাজত স্তব্ধ জীৱন

ভিৰৰ মাজত স্তব্ধ জীৱন শব্দৰ মাজত কেৱল কোলাহল হাজাৰ মুখৰ হাঁহিৰ মাজতো বুকুৰ ভিতৰখন নিমাত, অচল। দিনৰ ব্যস্ততাতেই ৰাতিবোৰ হয় দীঘলীয়া নিদ্ৰাৰ মাজতো সাৰে থাকে এটি মন—ভীষণ অকলশৰীয়া। চন্দ্ৰটোৱে নীৰৱে চাই

 
 
 
অশান্ত জনতা

শাওনৰ সেমেকা নিশা বাৰিষাৰ মেঘৰ আঁৰত লুকাভাকু খেলা দশমীৰ জোনটোৱে পৃথিৱীৰ বুকুলৈ সিঁচি দিছে ৰূপালী বিষাদৰ কিৰণ। আকাশৰ বুকুত বৰষুণৰ অন্তহীন ধাৰা ভাব হয় আকাশে যেন নীৰৱে কান্দিছে। কিমান কান্দিব আৰু! এদিন

 
 
 
অবুজ সাঁথৰ

আজি অতীতে বৰকৈ আমনি কৰিছে, স্মৃতিৰ বাটেৰে অহা সেই চিনাকি ক্ষণবোৰে মোক হাত বাউলি মাতিছে। হৃদয়ৰ কোনোবা নিৰ্জন কোণত নীৰৱ বিষাদে লাহে লাহে বাঁহ সাজিছে, নকওঁ বুলিও কিয় জানো চকুৰ পতাত স্মৃতিবোৰে এজাক বৰষু

 
 
 

Comments


bottom of page