অভিমানী তুমি

তুমি আহিলা নীৰৱে

মোৰ হৃদয়ে সাৰ পালে

কিন্তু তোমাৰ সেই নিঃশব্দ উপস্থিতিয়ে

মোৰ অন্তৰত অলেখ প্ৰশ্নৰ জঁটাই দিলে।

কেতিয়াবা ভাবো,

এয়া কি সঁচাকৈ এক অনুভব?

নে কোনো অন্য অনুভূতিৰ প্ৰতিফলন?

ইয়াৰ কোনো ব্যাখ্যা নাই।

ই ভালপোৱা নহয়

আকৌ বন্ধুৰ বন্ধুত্বও নহয়

ইয়াত শব্দবোৰে যেন

নিজৰ অৰ্থ হেৰুৱাই পেলাইছে।

গভীৰ ৰাতিৰ নিস্তব্ধ মুহূৰ্তত

তুমি দিয়া সাঁথৰবোৰ এতিয়া বৰ অসহ্য।

কৈ যোৱা অনুভৱবোৰ এতিয়া অব্যক্ত স্বৰ।

মোৰ নাম তোমাৰ কবিতাৰ পাতত নাই

তথাপি

মোৰ কবিতাৰ প্ৰতিটো শব্দ তোমাৰ বাবেই।

শব্দৰ ভাষাত কিছুমান কথাৰ অভ্যাস আছে

আৰু আছে কেৱল অনুভৱ

যিবোৰ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই।

তুমি কোন?

প্ৰশ্নটো প্ৰশ্ন হৈয়ে ৰৈ গ’ল

কাৰণ সকলো কথাৰে

উত্তৰ পোৱাৰ প্ৰয়োজন নাথাকে।

ৰিম্পী দেৱী

দূৰভাষ নং ৭৮৯৬৮ ৫২৮৪১