স্নেপশ্বট - ৩
- ৰাতুল চেতিয়া ফুকন
- 1 day ago
- 1 min read
পাহাৰৰ নামনিত মই নেপালী খুটি
য'ৰ পৰা বিভিন্ন ঠাইলৈ
বৈছিল গাখীৰৰ সুঁতি।
এতিয়া তাত পানীত উটি অহা কাঠ বাঁহৰ
ওখ ওখ দ'ম ।
একঁকাল এডিঙি পোত যোৱা পলসৰ নৰক মেলা ।
পলসৰ তলৰ পৰা মই অঘৰী আত্মাই কৈছোঁ
হে উত্তৰ পুৰুষ কানপাতি শুনা
নিমিষতে হেৰুৱালোঁ আমাৰ বৰ্তমান
তোমালোক কুশলে থাকা
সজাগ আৰু সচেতন হৈ।
পাৰিলে বিচাৰি চোৱা
কেৰুণ নহয় কাৰণ
প্ৰতিকাৰ নহয় প্ৰতিৰোধ।
কাৰ লালসাৰ হাতুৰাই বিদিৰ্ণ কৰি কৃষ্ণ গহ্বৰ
সলনি কৰে নদী মূল ।
পাহাৰ খান্দি অৰণ্য ভাঙি
কোনে প্ৰগতিৰ সপোন সজাই ।
এবাৰ ভাবি চাইছানে নাই
অভূতপূৰ্ব প্ৰলয় আগতেটো হোৱা নাই।
আৰ্তনাদ কৰিবলৈ সময় নাপাওঁতেই
মানুহ বোৰ কেনেকৈ হেৰাই ।
পলসত পোত যোৱা মই অঘৰী আত্মাই কৈছোঁ
হে উত্তৰ পুৰুষ
জবাবদিহি কৰা সময়ক ।
সাহায্য সাময়িক
স্থায়ী প্ৰতিৰোধৰ অবিহনে।
আগলৈ এনে নহওঁক কোনো কালে।
ৰাতুল চেতিয়া ফুকন
চৰাইদেউ।
দূৰভাষ নং -৯৪০১০৯৩৫০২
Comments