ফাগুনৰ বেলা

Updated: Mar 4

দোকমোকালিতে ওলাই গ'লো

পলাশ বন চলাথ কৰি

বুটলি আনিলোঁ এমুঠি শব্দ

আচলত বান্ধি লৈ

সাৱধানে ঘৰমুৱা হ'লো ,

গা ঘেলাই ফুৰা পচোৱাজাকে

চোঁ-মাৰি আহি আগভেটি ধৰিলেহি

খুলি দিলে শব্দৰ আঁচলখন

যা: হ'ল নহয় খেলিমেলি গোটেইখন

আউল লাগিল শব্দৰ শৃংখল

ফাগুন, তই কিয়ে ইমান চঞ্চল

সিঁচি দিয় হিয়াত

স্মৃতি ৰঞ্জিত সন্মোহন,

কি কি আনিলোঁ

তাই পাত -পাতকৈ চালে

চালি জাৰি বাচি

হাতত গুজি দিলে সযতনে

এমুঠি পুৰঠ শব্দ

থাউকতে উৰুৱাই লৈ গ'ল

ধূলি ধূসৰিত আঁচলখন

কোনোবা দিকচৌ বনলৈ ।

দীপ্তি দেবী

নগাঁও, অসম

দূৰভাষ নং ৭৮ ৯৬১২৬৬১৪

Recent Posts

See All

জীৱন জীৱন নহয় কিয়?

এতিয়া জীৱন বুলিনো কি আছে কেৱল খাই বৈ জীয়াই থাকিলে কি জীৱন? এতিয়া ইয়াত প্ৰতিটো পুৱাতেই আৰাম্ভ হয় বিষয় সুখৰ দৌৰ , তথাপিচোন শূন্যতাই লগ এৰা নাই মানুহক! মন্দিৰ মছজিদ সকলোতে মানুহৰ ভিৰ , অথচ ৰসাল নহয

ভীষ্ম: যুগৰ শিলত খোদিত এটা শপত

তেওঁ দ্যু এটা প্ৰাচীন শাপৰ গধুৰ বোজা কান্ধত লৈ গংগাৰ নীৰৱ চকুলোৰে তিতি মৰ্ত্য চুবলৈ আহিছিল যি। সাতজন ককাই মুক্তিৰ পাখি মেলি উৰি গ’ল জন্মৰ দুৱাৰেদি আৰু তেওঁ ৰৈ গ’ল পূৰ্বকৰ্মৰ এক অসমাপ্ত হিচাপ মিলাবলৈ।

শব্দ কিমান সীমাবদ্ধ

কুঁৱলীৰে ঢাক খোৱা পথাৰখনত এজাক ধুমুহাই মোক খুন্দিয়াই যায় কঁপি উঠে মোৰ হৃদয় এটা শব্দৰ সন্ধানত । তৰা-ভৰা আকাশৰ তলত জোনাকী পৰুৱাই আলোকিত কৰা পথাৰখনত নীৰৱে খোজ কাঢ়ি আহে কিছুমান শব্দ । শব্দ মোৰ অনুগত ত

Comments