যদি খেলিব খোজা ফাকু

যদি খেলিব খোজা ফাকু ,

দুহাত ডাঙি আঁজলি ভৰাই আনা

আকাশৰ নীলা ,

আৰু গালে-মুখে সানি লোৱা।

পলাশ কৃষ্ণচূড়াৰ ৰঙাৰে

মনটো ৰঙাই লোৱা ,

সোনাৰুৰ হালধীয়া খিনি

গাত মেৰিয়াই লোৱা ,

গুলপীয়া গোলাপৰ মালা পিন্ধি লোৱা ।

নীলা ,ৰঙা ,হালধীয়া ,

চাৰিওফালে উপচি আছে

ৰং নানা বৰণীয়া ;

তোমাৰ বুকুতো আছে ৰঙৰ খনি !

ফাকুগুৰিৰ দৰে চটিয়াই দিয়া

চৌদিশে তোমাৰ আলফুলীয়া হাঁহি ।

বজাই দিয়া চৌপাশে

প্ৰেম আৰু আনন্দৰ বাঁহী ।

কেৱল কাবৌ কৰিছোঁ ,

হিংসাৰ ফাকু নেখেলিবা কোনে‌ও !!

মুকলি যুদ্ধ‌ই হ‌ওক বা

গোপন চুৰিকাঘাত ,

হিংসাৰ ফাকু ঘিণ কৰোঁ ,

ভয় কৰোঁ আমি ।

হিংসা-জৰ্জৰ পৃথিৱীত

মৰম আৰু ভালপোৱাৰ

ফাকু খেলোঁ আহা !

ফাকুগুৰিৰ ফোটৰ লগতে

একোটা কাল্পনিক পবিত্ৰ চুমা

প্ৰিয়জনৰ কপালত আঁকি দি‌ওঁ আহা !

ফাকুৱাৰ দিনা

এখন প্ৰেমময় পৃথিৱীৰ কল্পনাত

আমি মগ্ন হ‌ওঁ আহা !

ৰঙৰ উৎসৱত

আমি ঘূৰাই আনোঁ আহা

পৃথিৱীৰ স্বাভাৱিক ৰং ।।

ডাঃ হেমন্ত কুমাৰ গোস্বামী

নগাঁও, অসম ।

দূৰভাষ নং ৯৪৩৫৩ ১৯৮৪৩