অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ লগত গছ-গছনিৰ সম্পৰ্ক

অসমৰ লোক-সংস্কৃতি আৰু গছ-গছনিৰ সম্পৰ্ক অতি গভীৰ আৰু অবিচ্ছেদ্য। প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমীয়া সমাজে প্ৰকৃতিক মাতৃৰূপে মানি আহিছে। সেয়েহে বিভিন্ন গছ-গছনি কেৱল পৰিৱেশৰ অংশ নহয়, ধৰ্মীয় বিশ্বাস, লোকাচাৰ, উৎসৱ-পাৰ্বণ, চিকিৎসা, সাহিত্য আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰো অবিচ্ছেদ্য অংগ।অসমৰ লোকসংস্কৃতি আৰু গছ-গছনিৰ মাজত এক গভীৰ আৰু চিৰন্তন সম্পৰ্ক আছে। অসমৰ মানুহে প্ৰকৃতিক কেৱল জীৱিকাৰ উৎস হিচাপে নহয়, জীৱন, বিশ্বাস, ধৰ্ম, উৎসৱ আৰু সংস্কৃতিৰ অবিচ্ছেদ্য অংশ হিচাপেও গ্ৰহণ কৰিছে। জন্মৰ পৰা মৃত্যু পৰ্যন্ত বহু লোকাচাৰ, পূজা-পাৰ্বণ আৰু সামাজিক অনুষ্ঠানত বিভিন্ন গছ-গছনিৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়।

১. ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক দিশত

তুলসী গছক পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু প্ৰায় প্ৰতিখন অসমীয়া ঘৰত তুলসী তল থাকে।

বট, তিল,চাউল, বেল, কল আদি গছ পূজা-অৰ্চনাত ব্যৱহাৰ হয়।

বিহু, নাম-প্ৰসংগ, বিবাহ আদি শুভ অনুষ্ঠানত কলগছ, তামোল-পাণ আৰু আমপাতে মংগলৰ প্ৰতীক হিচাপে স্থান লাভ কৰে।

২. উৎসৱ-পাৰ্বণ

ৰঙালী বিহুত কপৌ ফুল, নাহৰ ফুল, কেতেকী ফুল আদিয়ে বসন্তৰ সৌন্দৰ্য প্ৰকাশ কৰে।

বিহুৰ গীত, নৃত্য আৰু সজ্জাত ফুল-পাতে বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰে।

৩. লোক-ঔষধত

নিম, তুলসী, ভেদাইলতা, অশ্বগন্ধা, মানিমুনি, জেতুকা, আদা, হালধি আদি গছ-গছনি বিভিন্ন ৰোগ নিৰাময়ত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এই জ্ঞান লোক-সংস্কৃতিৰ এক মূল্যৱান ঐতিহ্য।

৪. লোক-সাহিত্য আৰু সংগীতত

বিহুগীত, লোকগীত, সাধুকথা, ফকৰা-যোজনা আদিত কদম, কৃষ্ণচূড়া, কপৌ, বাঁহ, আম, বকুল আদি গছ-গছনিৰ উল্লেখে প্ৰকৃতি আৰু মানৱ জীৱনৰ সম্পৰ্ক প্ৰকাশ কৰে।

৫. সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক জীৱনত

বাঁহ আৰু বেত অসমীয়া জীৱনৰ অপৰিহাৰ্য অংশ। ঘৰ নিৰ্মাণ, জাপি, খৰাহী, ডলা, টুকুৰি, মাছ ধৰা সঁজুলি আদি প্ৰস্তুতিত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়।

তামোল-পাণ অতিথি আপ্যায়ন আৰু সামাজিক সম্পৰ্কৰ প্ৰতীক।

৬. পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ চেতনাত

বহু গছক পবিত্ৰ বুলি মানি সংৰক্ষণ কৰাৰ পৰম্পৰাই জৈৱ বৈচিত্ৰ্য ৰক্ষাত সহায় কৰিছে।

লোক-সংস্কৃতিয়ে মানুহক প্ৰকৃতিৰ সৈতে সহাৱস্থানৰ শিক্ষা দিয়ে।

অসমৰ লোক-সংস্কৃতি গছ-গছনি অবিহনে কল্পনা কৰিব নোৱাৰি। গছ-গছনি অসমীয়াৰ বিশ্বাস, ঐতিহ্য, শিল্প-সাহিত্য, চিকিৎসা আৰু জীৱনধাৰাৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। সেয়েহে লোক-সংস্কৃতি সংৰক্ষণৰ লগতে গছ-গছনি আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ সংৰক্ষণ কৰাটোও আমাৰ নৈতিক আৰু সামাজিক দায়িত্ব। গছ-গছনি অসমৰ লোকসংস্কৃতিৰ আত্মা। প্ৰকৃতি আৰু সংস্কৃতিৰ এই সুন্দৰ সমন্বয় সংৰক্ষণ কৰাটো আমাৰ সকলোৰে নৈতিক দায়িত্ব। গছ বচালে পৰিৱেশ বাচিব, আৰু পৰিৱেশ বাচিলে অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ চিৰসেউজ ঐতিহ্যও অক্ষুণ্ণ থাকিব

অংকিতা ভট্টাচাৰ্য,

নগাঁও,অসম ।

দূৰভাষ নং  ৬০০০৭৯২৬৬০