সজাগ

এটি এটি উশাহ

সময়ৰ নিঃশব্দ সোঁত

হৃদয় চুই যায়

এটুপি চকুৰ পানীয়ে

কৈ যায়

গভীৰ কষ্টৰ ভাষা।

এটি এটি দীৰ্ঘ উশাহে

নোপোৱাৰ নীৰৱ ব্যৰ্থতা

সোঁৱৰাই যায়।

উশাহ বন্ধ কৰা

যন্ত্ৰণাবোৰ

পিতৃ-মাতৃৰ শূন্যতা অনুভৱ ।

প্ৰতি নিশাৰ

দুখৰ সপোনে

ভয়ৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়ে।

প্ৰিয়জন আতৰি যোৱাৰ বেদনাই

মৃত্যুৰ কঠিন সত্য

তাকেই সোঁৱৰাই দিয়ে।

তথাপিও—

এই উশাহেই মোক সজাগ কৰি ৰাখে,

জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্তক

নতুনকৈ বুজিবলৈ ।

ছবি ৰাণী চৰকাৰ

মিলনপুৰ, নগাঁও।

দূৰভাষ নং  ৮৬৩৮৭ ৪৮৩৫২