মূৰ্ত প্ৰকাশ
আইতায়ে কৈছিল,_
"তললৈ চাবি
উজুটি নাখাৱ "
তেতিয়া --
আত্মবিভোৰ মনত
ক্ষোভৰ উষ্ণতা নাছিল।
এদিন ককায়ে ক'লে,-
"শিৰোন্নত কৰি চলিবি
আকাশ চুমিবি "।
শিৰতুলি দেখিলোঁ --
চৌদিশে অহংকাৰৰ মূৰ্ত প্ৰকাশ
যেন জোন -বেলি তৰা
চকু চাট মাৰি ধৰা।
গুণ -গৰিমাও মিলি গ'ল
অহংকাৰৰ অহমিকাত।
যাৰ দৃষ্টিত ---
মানুহ কেৱল
একো একোটা জীৱন্ত পণ্য।
একাংশৰ -
মূৰত পাচি
মুখত হাঁহি।
দুজনমান---
ত্ৰাণ -কৰ্তা
বিপদগ্ৰস্তৰ।
এফালে অহংকাৰৰ অট্টহাস্য
আনফালে দয়াৰ সাগৰৰ
আত্মতুষ্টিৰ মধুৰ হাঁহি ।
মনোজ কুমাৰ শৰ্মা
অভিযন্তা
নগাঁও, অসম
দূৰভাষ নম্বৰ - ৯৪৩৫১৬০৫৩২
Comments