ফাগুনৰ বেলা

Updated: Mar 4

দোকমোকালিতে ওলাই গ'লো

পলাশ বন চলাথ কৰি

বুটলি আনিলোঁ এমুঠি শব্দ

আচলত বান্ধি লৈ

সাৱধানে ঘৰমুৱা হ'লো ,

গা ঘেলাই ফুৰা পচোৱাজাকে

চোঁ-মাৰি আহি আগভেটি ধৰিলেহি

খুলি দিলে শব্দৰ আঁচলখন

যা: হ'ল নহয় খেলিমেলি গোটেইখন

আউল লাগিল শব্দৰ শৃংখল

ফাগুন, তই কিয়ে ইমান চঞ্চল

সিঁচি দিয় হিয়াত

স্মৃতি ৰঞ্জিত সন্মোহন,

কি কি আনিলোঁ

তাই পাত -পাতকৈ চালে

চালি জাৰি বাচি

হাতত গুজি দিলে সযতনে

এমুঠি পুৰঠ শব্দ

থাউকতে উৰুৱাই লৈ গ'ল

ধূলি ধূসৰিত আঁচলখন

কোনোবা দিকচৌ বনলৈ ।

দীপ্তি দেবী

নগাঁও, অসম

দূৰভাষ নং ৭৮ ৯৬১২৬৬১৪

Recent Posts

See All

কাব্যিক কথকতা

জাতিৰ জনক গুৰু দুজনাৰ অস্থিচয় আজিও পৰিত্যক্ত,অৱহেলিত,অ-সংৰক্ষিত কিয়? মধুপুৰ সত্ৰ,ভেলা সত্ৰ,কোচবিহাৰত আজিও অৱহেলিত কিয় ? শতিকাজোৰা ক্লিষ্টতাৰে আক্ৰান্ত সময় সোঁতত অস্তমিত সূৰুযৰ স্পৰ্শত গুৰু দুজনাৰ অস্থ

বিনিময়

মৰম পালে হৃদয় বীণাত ঝংকাৰিত হয় প্রাপ্তিৰ মহানন্দ বিনিময়ত যাচোঁ এমোকোৰা নিভাঁজ হাঁহি আৰু আলফুলীয়া চেনেহ-সনা পৰশ। মই বোলে দুষ্ট, পিছে দুষ্টৰ লগতহে ! মনত দুখ দিলে প্রতিশোধ লওঁ - হয় কন্দা -কটা কৰি , নহয় উ

উশাহ

হেল্ল’, কোন তুমি? মই? মই--মই । নাম? উপাধি? কোনো নহয়। কীট-পতংগ যিদৰে নিজৰ পথত, নিজৰ গতিত, মই সময় ধূলিৰ খোজত । পৃথিৱীখন নৰয় সুখতো দুখতো কাৰো বাবে কোনোৱেই নৰয় একোৱেই নৰয় । মোৰ নাম, মোৰ ঘৰ, সম্পৰ্ক, পৰিচয়

Comments