এক অসহায় নিবিড়তা

গভীৰ ৰাতিটো

ক্ৰমশঃ  গভীৰ হৈ আহিল

বৰষুণৰ প্ৰতিটো তীক্ষ্ণ টোপালত

ক্ষত-বিক্ষত হ'ল

মোৰ  হৃদয়ৰ নিৰৱ সত্তা।

ক'ত হেৰাল

সেই আকাংক্ষিত পোহৰ

ক'ত হেৰাল

সেউজীয়া দিনবোৰৰ

হাঁহি আৰু উল্লাস ?

চৌপাশে এতিয়া

নিৰন্ধ্ৰ অন্ধকাৰ

আকাশৰ বিষণ্ণ বুকুত

উলমি ৰৈছে

আঁউসীৰ ক’লা আঁচল ।

মই কেৱল শুনিছোঁ

দূৰ দিগন্তত

জুইফুল ফুলাৰ বাতৰি,

যেন নিৰৱতাৰ বুকুত

এতিয়াও জীয়াই আছে

পোহৰৰ শেষ ঠিকনা ।

আকাশে-বতাহে

শব্দৰ কোলাহল

অসংখ্য শব্দৰ মাজত

নিজকেই বিচাৰি ফুৰিছোঁ

এগছি নুমাই যোৱা বন্তিৰ

শেষ উমখিনি বুকুত সাবটি।

ৰাতিটো গভীৰহৈ গৈ থাকে

বৰষুণে ধুই নিয়ে

স্মৃতিৰ ধূলিবোৰ

জীৱনৰ মাদকতা বিচাৰি

আশাৰ এটি ক্ষীণ পোহৰ

নীৰৱে জ্বলি আছে

এক অসহায় নিৰৱতাৰ মাজত ।

জ্যোতিকা বৰা

কামপুৰ, নগাঁও।

দূৰভাষ নং ৭৬৩৮০১১৫৮৩