top of page

কবিতা হৃদয়ৰ

Updated: Apr 6

ছবিখনে প্ৰায়ে আমনি কৰে

ছবিখনৰ ঘন ঘন উশাহ বোৰে

বাঁহীৰ এটি কৰুণ সুৰ তোলে

কোন শিল্পীৰ তুলিকাত

মোৰ প্ৰাণৰ এই নিসংগ সৃষ্টি।

মোৰ হৃদয়ৰ গোপনখিনি

মোৰ মইটোৰ লগতে

মনৰ আৱেগবোৰ ঢালি দিওঁ

মই টোপনি যাও মোৰ লগতেই

কিমান যন্ত্ৰণা কাতৰ

তুমি কি বুজিবা,শিল্পী

মোৰ হৃদয়ৰ আহ্বান।

মই আশা কৰিছিলোঁ উতলা ফাগুনৰ

নিৰিবিলি আবেলি আকুল কণ্ঠে ক'ব

তুমি বনৰলতা আৰু মোতেই বগোৱা

মই বিচাৰিছিলোঁ মোৰ যৌৱনৰ

প্ৰথমটো বসন্ততেই বৰষুণৰ আলিংগন

জঁই পৰি যোৱা লাজূকীলতাৰ দৰে সংবেদন

সংগোপনে সাঁচি থৈছোঁ আজিও,

আগবঢ়াই দিওঁ দুহাত দিনৰ পিছত দিন

মোৰ প্ৰেমৰ অপেক্ষাত।


শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামী

কামপুৰ, নগাঁও।

দূৰভাষ নং ৯৯৫৪৮ ০৫৩৯০

Recent Posts

See All
কাব্যিক কথকতা

জাতিৰ জনক গুৰু দুজনাৰ অস্থিচয় আজিও পৰিত্যক্ত,অৱহেলিত,অ-সংৰক্ষিত কিয়? মধুপুৰ সত্ৰ,ভেলা সত্ৰ,কোচবিহাৰত আজিও অৱহেলিত কিয় ? শতিকাজোৰা ক্লিষ্টতাৰে আক্ৰান্ত সময় সোঁতত অস্তমিত সূৰুযৰ স্পৰ্শত গুৰু দুজনাৰ অস্থ

 
 
 
বিনিময়

মৰম পালে হৃদয় বীণাত ঝংকাৰিত হয় প্রাপ্তিৰ মহানন্দ বিনিময়ত যাচোঁ এমোকোৰা নিভাঁজ হাঁহি আৰু আলফুলীয়া চেনেহ-সনা পৰশ। মই বোলে দুষ্ট, পিছে দুষ্টৰ লগতহে ! মনত দুখ দিলে প্রতিশোধ লওঁ - হয় কন্দা -কটা কৰি , নহয় উ

 
 
 
উশাহ

হেল্ল’, কোন তুমি? মই? মই--মই । নাম? উপাধি? কোনো নহয়। কীট-পতংগ যিদৰে নিজৰ পথত, নিজৰ গতিত, মই সময় ধূলিৰ খোজত । পৃথিৱীখন নৰয় সুখতো দুখতো কাৰো বাবে কোনোৱেই নৰয় একোৱেই নৰয় । মোৰ নাম, মোৰ ঘৰ, সম্পৰ্ক, পৰিচয়

 
 
 

Comments


bottom of page