ঘৰৰ কথা

আছিল যাৰ সন্ধানত যি ,

দেখা নগল পিছে দিঠকত,,

কিনো লিখিম দিব যে কি উত্তৰ,

প্ৰশ্ন আছিল বেছি দীঘলীয়া,

নেদেখিলোঁ তাৰ মাজতে চিহ্ন উত্তৰৰ!

আছিল প্ৰশ্ন ঘৰৰ,

নুবুজিলে কোনেও,

নাজানে কোনেও আজিকালি ঘৰৰ কথা,

ঘৰ এৰি মানু্হ কিন্তু আলহীহে হল

ভাবিলো সেয়ে ময়েই দিও উত্তৰ,

কৈ কথাবোৰ নজনা কিছু,

জানিব লগীয়া কথা ঘৰৰ পিছে,

এৰিলেও ঘৰক আমি,ঘৰে আমাক নেৰে!

কিনো কৰিম নিৰ্মাণ আইনাৰ ঘৰৰ,

নেদেখিম পিছে তাত ভালকৈ মুখখন নিজৰ,

নেবেচিম তাত মুখা যেতিয়ালৈকে,

হয়তো ভাঙিব পাৰে সেই ঘৰখন

দলিয়ালে শিলৰ টুকুৰাৰ আঘাতত,

নিৰ্মাণ হব পাৰে পুনৰাই সহজে,,

তথাপিও নেদেখোঁ নিজৰ মুখ তাত ভালকৈ।

আজিকালি নহয় প্ৰিয় তেনে ঘৰ মোৰ,

এৰি অহা পিছে বহু দিন হল,

তথাপিও তেনে ঘৰ বহুতো সততে নিৰ্মাণ হল,

পুৰণি ঘৰৰ নাইকীয়া হৈছে সঁচ,

ঘৰ এৰি মানু্হ প্ৰবাসীহে হল।।

শোণিত বৰঠাকুৰ,

বৈদ্যটুপ, নগাওঁ ।

দূৰভাষ -৭০০২২৪০৬০০